20 Mayıs 2010 Perşembe


Şükür ki kendimle aram iyi. Çünkü bazen sadece kendim var, başka kimse yok. Bazen herkes var, ben yokum. Aslında ben 'hayatın okşaya, okşaya öğrettiği gerçekler' isimli bir liste yapmalıyım. Listenin başına 'kendinle aranı iyi tut' maddesini döşemeliyim.
İçimdeki sergüzeşt tutkusunu; yorulmak bilmez oyunbaz çocuğu; mavi, mavi huzuru elimden alabilecek kimse yok, yok olmasına da, paylaşmakla artar tüm bunlar, anlayanla, kadir kıymet bilenle. Hayat işte o zaman tadından yenmez.

2 yorum:

  1. Temiz bir kalem, ışıl ışıl fotograflar, hepsi çok güzel Erinç. Keyifli nice paylaşımlarına...

    YanıtlaSil
  2. Oya Hanım, çok teşekkürler.İlk yorum size ait, ne güzel.Sevgiler.Erinç

    YanıtlaSil